Ντίνος Ι. Γλαρός - στης Ποίησης την άκρη : ΕΔΩ ΑΠ’ ΕΞΩ Εδώ απ’ έξω η μοναχικότητα εί...

Ντίνος Ι. Γλαρός - στης Ποίησης την άκρη :  ΕΔΩ ΑΠ’ ΕΞΩ    Εδώ απ’ έξω η μοναχικότητα εί...:   ΕΔΩ ΑΠ’ ΕΞΩ     Εδώ απ’ έξω η μοναχικότητα είναι ελευθερία η ελευθερία τρομοκρατεί σαν όνειρο που δεν ξύπνησε ακόμη και πετά α...

Σχεδόν 2 χρόνια μετά...

....βρήκα πάλι ένα απ τα παλιά μου ιστολόγια.
Δηλάδή το μόνο μπλογκ που θυμάμαι τον κωδικό πρόσβασης.. Κάτι η αμεσότητα του twitter, η εξάρτηση του φέισμπουκ,ίσως τεμπελιά,ίσως γιατί όλα να χουν πια ειπωθεί ή να σκέφτομαι,πως πια δεν παρουσιάζουν ενδιαφέρον για κανέναν η καταγραφή όσων (μου)  συμβαίνουν -ούτε πια για μένα την ίδια- τουλάχιστον η καταγραφή τους σ έαν διαδικτυακό τόπο...αλλά ένα
"γιατί όχι?" κι έτσι αποφασίστηκε μια νέα ανάρτηση..
Χωρίς συγκεκριμένο θέμα,χωρίς να χω να πω κάτι σπουδαίο,χωρίς να με νοιάζει αν ό,τι γράψω/πω "ακουστεί" από κάποιον..
Αναρωτιόμουν πού πήγε ή αν ακόμη υπάρχει κάπου το μπλογκοχωριό, όπως το ονομάζαμε παλιά..
Δύο τρεις ξέρω,που ακόμη διατηρούν τα μπλογκ τους..άλλοι τα εγκατέλειψαν,άλλοι για λόγους "ανωτέρας βίας" κι αυτό ήταν το πιο σκληρό.... Το "ανωτέρας βίας" εδώ χρησιμοποιήθηκε για ν αντικαταστήσει λέξη που πονά,λέξη που ενέχει την μόνιμη απομάκρυνση,το αναπόφευκτο του θανάτου,όσο κι αν δεν θέλω να το δεχτώ... Και δεν μοιάζει λιγότερο οδυνηρό,αποτυπώνοντάς το...
Ούτε που ξέρω αν θα συνεχίσω να αναρτώ εδώ,ο καιρός θα δείξει...

"Μα ό,τι μας δένει στα παλιά...είναι οι κακές συνήθειες... " 

Συνεχίζουμε...

παρά τις αντίξοες συνθήκες να ζούμε,αγαπάμε,ελπίζουμε.....Συνεχίζουμε το ταξιδι.

Τραγική....ειρωνεία

γενέθλια

Το δώρο μου για "εμένα που μ έταξες άγρια ν ασκηθώ στη διαδικασία της στέρησης" (Μάρω Βαμβουνάκη)

Παράφραση.....

1. "Έκρινα πως κάποιο άτομο του παρελθόντος ήταν τόσο σημαντικό που δεν ήθελα να το χάσω,κάποια σχέση τόσο ικανοποιητική που δεν ήθελα να τη στερηθώ.Και για να μην τα χάσω ποτέ δέθηκα μαζί τους μ ένα σκοινί που με έδεσε σε τόπους και χρόνους όπου δεν βρίσκομαι πια" 

   Χ.Μπ.

(η φωτογραφία απ το flickr)

χωρίς διάθεση......

..να βρω κάποιον τίτλο για το λόγο της ανάρτηση  του τραγουδιού αυτού

κι έτσι ξαφνικά

όπως θα μπαίνει η άνοιξη εγώ θα πάψω να υπάρχω.......

Καλό ταξίδι  Μανώλη

(Η φωτογραφία δανεισμένη απ το flickr )

Από φόβο χάσαμε......

Η πιο αγαπημένη μου σκηνή.........

της σειράς sex and the city ειδικά στο τέλος που μιλάνε, τα συμπεράσματα που βγαζει,ο τρόπος που φεύγει.....
Αξίζει να τη δει κάποιος όλη

Μικρό καλοκαίρι...

Μικρό καλοκαίρι μες στη καρδιά του χειμώνα....
Αλκυονίδες μέρες σύμφωνα με τη μυθολογία Τραγική η ιστορία (αιτιολογία) της ύπαρξης των ημερών αυτών.....
Μεγάλη και η αντίθεση,αντίφαση θα μπορούσε κανείς να τ ονομάσει
Παρηγοριά.......
Ανοίγει η ψυχή με αυτόν τον καιρό,όλα μοιάζουν ν αλλάζουν στο φως του ήλου...κι ας ξέρουμε πως σε λίγο πάλι ο χειμώνας θα δείξει το πραγματικό του πρόσωπο,όλοι έχουμε ανάγκη την "ξεκούραση" αυτή
Κυριολεκτικά και μεταφορικά

Χρειάζομαι βοήθεια....για το μπλογκ

απ τους πιο παλιούς στο "μπλογκοχωριό"...
Έχω ξεχάσει πώς μπορώ να προσθέσω ποιά ιστολόγια παρακολουθώ/διαβάζω/συστήνω
Θυμάμαι τα των : Φεγγαρένια, Padrazo ,Alkimede,shine on your crazy diamond,pitsirikos,Μαύρος γάτος κ πολλά άλλα..
Κάθε βοήθεια λοιπόν ευπρόσδεκτη κι ένα μεγάλο ευχαριστώ εκ των προτέρων
Καλημέρα

Καλό μήνα....